اقتصاد ایران گرفتار روزمرگی و پوپولیسم توأمان شده است، پیوسته به سمت اقتصاد بسته تر و دستوری تر حرکت کرده ایم

به گزارش مجله روگذر، خبرنگاران: رئیس سابق اتاق ایران معتقد است که اقتصاد ایران به یک ورطه خطرناک افتاده که در آن روزمرگی و پوپولیسم توامان شرایط را بدتر می کنند.

اقتصاد ایران گرفتار روزمرگی و پوپولیسم توأمان شده است، پیوسته به سمت اقتصاد بسته تر و دستوری تر حرکت کرده ایم

محسن جلال پور، رئیس سابق اتاق ایران در میزگردی که با حضور علی میرزاخانی، سردبیر ارشد گروه رسانه ای دنیای اقتصاد برگزار شد،به مرور رخدادهای سیاسی و اقتصادی مختلف کشور در سال گذشته پرداختند.

وی در بخشی از این میزگرد تاکید کرد: در تحلیل کلیتی که بر ما در این سال گذشت، باید به هر دو بخش ماجرا اشاره کرد و حسب شرایط پیش آمده به قضاوت پرداخت. ما در سال 98 دو بخش قابل اغماض و غیرقابل اغماض از مجموعه کنش های دولت را مشاهده کردیم. بخش قابل اغماض مستقیماً به دلیل رفتار دولت پیش نمی آید اما دستگاه های اداری و اجرایی امکان کاهش تبعات و لطمات آن را دارند و بخش دوم مستقیماً در نتیجه تصمیمات و رفتار اشتباه دولت و دستگاه ها و نهادها ایجاد می شود. ما در سالی که گذشت با مجموعه ای از سوانح طبیعی روبه رو شدیم که اقتضای زندگی روی کره زمین و منطقه ای همچون فلات ایران است. چیزهای غیرقابل پیش بینی که فقط با کار زیربنایی دقیق و چارچوب مدیریت قدرتمند و موثر اثرگذاری آن کاهش می یابد. خب ما در این بخش کاستی های بسیاری داریم. گرچه بخشی از ضعف ها را هم می توان با اغماض نادیده گرفت.

سعی دولت ها باید بر این باشد که زمینه مهار طبیعت را تا سرحد ممکن همچون بخش توسعه یافته دنیا فراهم سازد. این شرایطی است که زمینه معضلات بعدی را هم بسیار کم می کند و دولت و حاکمیت را از سیل اتهامات بعدی دور نگه می دارد. اما خب آنچه بیش از همه ما را آزرد، کنش و واکنش دولت در شرایط های غیرقابل اغماض بود که امروزه در کمتر نقطه ای از دنیا با این سطح و گستردگی قابل لمس است. مردم جامعه از این بخش دوم گلایه دارند. مثل اصابت غیرعمدی موشک به هواپیمای مسافربری یا تداوم ابعاد فاجعه بار تلفات جاده ای. پیشگیری از وقوع حوادث دلخراش ناشی از اشتباهات انسانی و مدیریتی موردی است که در این سطح معنایی در قرن بیست و یکم ندارد. همه جای دنیا این دولت ها هستند که مامور رسیدگی، ارزیابی، برنامه ریزی، سیاستگذاری و اجرا هستند و به دلیل همین موارد است که اساساً زمینه تشکیلشان فراهم شده است.

محسن جلال پور اضافه کرد: البته می توان بخشی از مشکل را در مقامات و تغییر مشی و مرام یک باره آنها هم دید. اینکه تا پیش از ورود به دولت مثلاً طرفدار جدید اقتصاد رقابتی و بازار آزاد بودند اما به محض ورود به دولت و قدرت گیری به بسته ترین شکل ممکن سیاستگذاری می کردند. دلیل گسست چنین فردی نه تحول فکری که چسبیدن به ریاست است. این قبیل افراد هم در پاسخ به شرایط موجود چنین رفتاری از خود نشان می دهند. سیستم حکمرانی می گوید تو باید با من خود را هماهنگ کنی و او هم برای حفظ سمت تغییر جهت می دهد.

رئیس سابق اتاق ایران در ادامه با یادآوری حادثه هواپیمای اوکراین ایر گفت: همین حادثه تلخی که برای 176 نفر از هموطنان ما رخ داد که من فکر می کنم برای 176 خانواده و حتی کل جمعیت کشور تلخ و غم انگیز بود و تاثیر دنیای را به همراه داشت، شیوه مدیریت نامناسب ما چقدر ابعاد ماجرا را تلخ تر و گزنده تر کرد. چیزی که متاسفانه یک شبه سرمایه اجتماعی ما را بر باد داد. بنابراین اینکه بخشی از دستگاه دولت از دم چیزی را انکار کند فقط منوط به حوزه اقتصاد نیست. ما از روز اول با انکار پیاپی مقامات روبه رو بودیم در حالی که هرچه جریان پیش رفت معین شد انکار ماجرا با اطلاع و قصد قبلی اجرا شده است. شکافی که از این قضیه در افکار عمومی ایجاد شده، بعد از 50 روز از آن حادثه به جایی رسیده که کل گفته های مقامات را به واسطه عدم اعتماد به آنها نادیده می گیرد. خب چرا باید چنین شرایطی را به بار آوریم؟

جلال پور اضافه کرد: البته جور دیگری هم می شود به قضیه نگاه کرد. اینکه مقامات تصمیم گیرنده به مرور دچار توهم شده اند که حفظ مرتبه و جایگاه آنها منوط به پاسخ دادن باصلابت به مسائل، فارغ از تردیدها و پذیرش تغییر و تحولات است. احتمالاً تصور می کنند متکلم وحده اند و در مقابل تصمیمات مقتدرانه شخصی آنها کسی جز آنها حق اظهارنظر ندارد. بابی که شورایی بودن و مشورت و مشارکت و کار کارشناسی را به کناری می افکند و نظر شخصی را جانشین خواست عمومی می کند. دهه هاست ما درگیر این شرایط هستیم. حتی قبل از ظهور نظام جمهوری اسلامی. این نگاهی است که ضد استحکام نظام سیاسی عمل می کند و به تولید دستورات، مصوبات، قوانین و سیاست هایی منجر می شود که از بیخ وبن غلط اند.

این فعال اقتصادی در بخش دیگری از سخنان خود با بیان اینکه در 40 سال گذشته ما پیوسته به سمت اقتصادی بسته تر، محدودتر و دستوری تر حرکت کرده ایم گفت: چین در مدتی که ما درجا زدیم، اقتصادش را 33 برابر بزرگ کرد. هیچ کشوری در منطقه نیست که این عدد کمتر از 5 و 6 باشد. حتی جنگ زده ها عملکرد بهتری از ما داشتند. اقتصاد ما فقط دو برابر شده. مدیون افرادی هستیم که برای اشغال کردن سمت ها هر کاری می کنند. همین جا که ما نشسته ایم در همین دفتر، زمانی جای افرادی بوده که دم از بازار آزاد و اقتصاد رقابتی زده اند اما وقتی دری به تخته ای خورد و در دولت دهم وزیر شدند مدافع تمام قد اعطای یارانه شدند. چند دقیقه پیش هم گفتم. تفکر این افراد سریع عوض نمی شود ولی تمایل به ارتقای شغلی افراد را وادار به چنین رفتارهایی می کند. به نظرم نظام سیاسی ما باید یاد بگیرد جور دیگری استحکام و ساخت خود را ارتقا دهد. روال فعلی فقط تعدد خطا را بالا می برد و تلف شدن فرصت ها را بیشتر می کند.

*متن کامل میزگرد علی میرزاخانی و محسن جلال پور که در سالنامه تجارت فردا به چاپ رسیده است در روزهای آینده منتشر می شود.

منبع: اقتصادنیوز
انتشار: 28 اردیبهشت 1399 بروزرسانی: 28 اردیبهشت 1399 گردآورنده: rugozar.ir شناسه مطلب: 970

به "اقتصاد ایران گرفتار روزمرگی و پوپولیسم توأمان شده است، پیوسته به سمت اقتصاد بسته تر و دستوری تر حرکت کرده ایم" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "اقتصاد ایران گرفتار روزمرگی و پوپولیسم توأمان شده است، پیوسته به سمت اقتصاد بسته تر و دستوری تر حرکت کرده ایم"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید